…dat  “persoonlijke” problemen lang niet zo persoonlijk zijn als je denkt…

Boven het persoonlijke

Therapie daar hebben we wel een beeld bij, maar transpersoonlijk als in aan de andere kant van, of boven, het persoonlijke, wat kan daarmee bedoeld worden?

Als je besluit in therapie te gaan dan is dat toch juist heel persoonlijk? Het gaat om jòuw problemen, jòuw gevoel en ook jòuw werk of worsteling om er uit te komen. Wat is dan die andere kant van het persoonlijke en hoe kan dat behulpzaam zijn bij het oplossen van waar je mee zit?

Niet zo persoonlijk

Wat ik in de loop der jaren meer ben gaan begrijpen is dat  “persoonlijke” problemen lang niet zo persoonlijk zijn als je denkt en dat persoonlijk anders is dan je denkt, anders dan het beeld dat we in onze samenleving cultiveren en overbrengen. Voor een klein kind en zeker voor een baby is de wereld om hem heen één geheel. Zou het niet zo kunnen zijn dat dat beeld veel dichter bij de werkelijkheid ligt dan het beeld van gescheiden delen waar we als volwassenen mee proberen te leven?

Contact

De problemen die je persoonlijk ervaart, vinden hun oorsprong in het gebied, in het contact tussen jou en de rest van de wereld, je relaties met mensen en situaties om je heen. Problemen gaan altijd over hoe jij je verhoudt daarmee. En tegelijkertijd  is het de bedoeling dat je iemand bent en daarmee moet je aan zoveel verwachtingen en doelen voldoen en doemen er allerlei onmogelijkheden op. Daar kun je wel van in de put raken, of gestrest, of in de war, of bang, noem maar op.

Helend perspectief

Wat een transpersoonlijk therapeut naar ik hoop, kan bieden is zicht op dat “realistischer” mensbeeld, waarin mensen sámen leven, en mensen elkaar voortdurend beïnvloeden en spiegelen, dat je er niet alleen voor staat.
En dat is wat mij betreft een helend perspectief!

Jitske Buijs