Weet jij dat de biologische benadering de belangrijkste richting is in de reguliere psychiatrie?

En dat de transpersoonlijke benadering heel anders is? Hierover lees je zo meer.

Op de conferentie “Wat bezielt je?!” is één van de onderwerpen:
“Transpersoonlijk? Wat heeft mijn cliënt eraan?”

Bij wijze van verkenning hier aandacht voor het biologische perspectief (“pillen“) versus het transpersoonlijk perspectief (“praten”) .

 

Biologisch? of Transpersoonlijk?

Stel, je hebt ernstige psychische problemen en zit in een crisis. Je komt dan terecht bij een deskundige in de psychiatrie. Dat moment is misschien wel het meest kwetsbare moment in je leven.

De kans is groot dat je tijdens de behandeling te horen krijgt dat je problemen worden veroorzaakt door een verstoorde werking van je hersenen. Mogelijk erfelijk bepaald.

Neem depressief zijn. Als je depressief bent, is dat dan erfelijk? Onderzoekers denken dat depressie voor ongeveer 40% erfelijk bepaald wordt. Het ‘zit in je genen’. Daarom lopen mensen van wie bijvoorbeeld de ouders depressief zijn een groter risico om ook depressief te raken.

En in veel gevallen bestaat de behandeling dan bijna automatisch uit het voorschrijven van medicatie.

Je moet dan verder leven met de wetenschap dat er met jou iets grondig mis is.  Je gevoel van eigenwaarde en je autonomie kunnen daardoor volledig instorten. Dat is het biologisch perspectief.  De werking van je hersenen is immers verstoord en symptomen bestrijd je met medicatie!

Het transpersoonlijk perspectief kiest een andere weg voor het omgaan met psychische problemen. Behandeling volgt op emotioneel niveau en traumaverwerking is de oplossing. In sommige gevallen ondersteund met medicatie.

Over het transpersoonlijk perspectief en wat je cliënt er aan heeft, verderop meer, maar eerst het schema met de vergelijking tussen biologisch- en transpersoonlijk perspectief.

 

Biologisch versus transpersoonlijk

NB  Vanwege leesbaarheid ligt in het schema de focus op fysiek lichaam en emoties.

Biologisch perspectiefTranspersoonlijk perspectief
 
Uitgangspunt  fysiek lichaam – gevolgen in  emotiesUitgangspunt  emoties – gevolgen in lichaam
 
wat er in je bewustzijn gebeurt, heeft zijn oorsprong in de hersenenemoties komen voort uit een onderliggend trauma
Alle emoties en gedachten zijn dus terug te voeren tot activiteiten in de hersenen.Van heftige emoties kun je buikpijn krijgen, emoties werken dus door tot in het fysieke lichaam
En als die hersenen niet goed werken dan worden de emoties daardoor verstoord.emoties zorgen ook voor veranderingen in de hersenactiviteit
Probleem in de hersenenProbleem op het emotionele niveau
de behandeling  is op de hersenen gericht  en bestrijd je met medicatiede behandeling is op het emotionele niveau gericht Traumaverwerking is de oplossing.(Medicatie kan in sommige gevallen het emotionele genezingsproces ondersteunen)
  • deze benadering brengt geen werkelijke genezing omdat de oorzaak van het probleem blijkbaar niet is weggenomen.
  • dus feitelijk gaat het hierbij om symptoombestrijding
klachten verminderen soms verrassend snel
De cliënt is gehospitaliseerd en raakt afhankelijk van zijn hulpverlenersDe eigenwaarde en autonomie van de cliënt worden versterkt

 

Transpersoonlijk perspectief: wat heeft je cliënt eraan?

Veel mensen hebben baat bij een andere dan de gangbare (biologische) behandelmethode. Vooral als blijkt dat hun gezondheid niet verbetert.

Bedenk wel dat ernstige ziektebeelden vaak meerdere oorzaken hebben. En natuurlijk speelt bij psychiatrische aandoeningen de erfelijkheid en/of kwetsbaarheid een rol. Als schokkende situaties plaatsvinden (trauma’s) of wanneer de innerlijke balans wordt verstoord, dan kan een combinatie van factoren de ziekte uitlokken.

Sommige mensen staan soms vele jaren onder psychiatrische behandeling. En dan wordt het steeds moeilijker om tot een volledig herstel te komen. Dat heeft te maken met langdurig gebruik van medicatie, afhankelijkheid van de behandelaar, verminderde eigenwaarde en verminderde zelfstandigheid.

Mensen zijn soms al jaren in behandeling, zonder dat er ook maar één woord gesproken is over emotionele ervaringen uit het verleden! En als er al aandacht voor is geweest, dan blijkt de gangbare traumabehandeling ernstig tekort te schieten.

Wanneer transpersoonlijke behandeling plaatsvindt met aandacht voor de emotionele trauma’s, dan blijken de klachten soms verrassend snel te verminderen.

Zo zijn in de transpersoonlijke praktijk cliënten behandeld die gemiddeld negen jaar onder psychiatrische behandeling stonden. Na twee maanden was er al een halvering(!) van de klachten en na een half jaar waren de klachten zelfs  tot 75% afgenomen!

Een transpersoonlijke benadering houdt echter veel meer in dan het oplossen van emotionele trauma’s. Alle innerlijke dimensies kunnen bij deze behandeling worden betrokken. Het voert te ver daar nu op in te gaan.  Meer informatie daarover in het boek ‘De Geheimen van de Ziel’  van Kees Aaldijk.

 

Samengevat

Er zijn bij psychische problemen 2 perspectieven:

1 Het biologisch perspectief:

De werking van je hersenen is verstoord en symptomen bestrijd je met medicatie. De cliënt raakt gehospitaliseerd en raakt afhankelijk van medicatie en behandelaars. Raakt zijn eigenwaarde en zelfstandigheid steeds meer kwijt.

2 Het transpersoonlijk perspectief:

Traumaverwerking is de oplossing. Medicatie kan in veel gevallen het emotionele genezingsproces ondersteunen. Klachten verminderen soms verrassend snel. De eigenwaarde en zelfstandigheid van cliënt worden versterkt.

  • Het is nodig dat cliënten inzicht krijgen in alternatieven in plaats van op gezag van de behandelaar te accepteren dat ze ongeneeslijk ziek zijn.
  • Cliënten moeten de keus hebben voor een andere aanpak, die leidt tot versterken van eigenwaarde en zelfstandigheid.

 

 Bron: Kees Aaldijk – Artikel “Een transpersoonlijke kijk op de psychiatrie”